پروفسور محمود حسابی

( زاده ۴ اسفند ۱۲۸۱ تهران — درگذشته ۱۲ شهریور ۱۳۷۱ ژنو ) دانشمند، فیزیکدان، پژوهشگر، نویسنده، موسس بسیاری از سازمانهای عمده ایران و ملقب به ( پدر فیزیک ایران )

پروفسور حسابی در دانشگاه سوربن فرانسه، در رشته فیزیک به تحصیل و تحقیق پرداخت. در سال ۱۹۲۷ در ۲۵ سالگی دانشنامه دکترای فیزیک خود را، با ارائه رساله‌ای تحت عنوان “حساسیت سلول‌های فتوالکتریک” با درجه عالی دریافت کرد. برخی او را تنها شاگرد ایرانی آلبرت اینشتین می دانند.
حسابی در دانشگاه پرینستون آمریکا تحت نظر پروفسور اینشتین ، فرضیاتی درباره “بی‏نهایت بودن ذرات” و “عبور نور از مجاورت ماده” ارائه کرد. وی با اندوخته ‏ای از دانش روز و کسب مدارج عالی تحصیلی و علمی در چندین رشته مهندسی و مطالعات جامع در علوم پایه به ‏عنوان اولین فردی که در ایران دارای دکترای فیزیک بود، به کشور بازگشت.
وی برای نخستین ‏بار، موضوع پیشرفت‏های اتمی جهان را در ایران مطرح و توجه افراد را به این مهم جلب کرد که ایران نباید در این رشته علمی که ترقی آینده جهان بدان وابسته است، از سایر کشورها عقب بماند. بی‏ شک می‏توان پروفسور حسابی را اولین پایه‏ گذار انرژی اتمی ایران دانست.
حسابی علاوه بر زبان فارسی، به چهار زبان زنده دنیا مانند عربی، فرانسوی، انگلیسی و آلمانی نیز تسلط داشت و هم‏چنین در تحقیقات علمی خود از زبان‏های سانسکریت، لاتین، یونانی، پهلوی (زبان ایرانیان باستان) اوستایی، ترکی، ایتالیایی و روسی استفاده میکرد.
نشان “اوفیسیه دولالژیون دونور” و هم‏چنین نشان “کوماندور دولالژیون دونور”، بزرگ‏ترین نشان‏های فرانسه، به وی اهدا شده است. پروفسور حسابی از سوی جامعه علمی جهان به ‏عنوان “مرد اول علمی جهان” در سال ۱۹۹۰ برگزیده و در کنگره ۶۰ سال فیزیک ایران در سال ۱۳۶۶ نیز ملقب به “پدر فیزیک ایران” شد.

پروفسور حسابی آثار علمی و اجتماعی فراوانی از خود بجا نهاده است که از آن جمله :
تاسیس دانشگاه تهران به فرمان رضا شاه
تاسیس دانشکده فنی
تاسیس موسسه ژئوفیزیک
تاسیس مدارس عشایری
تاسیس سازمان انرژی اتمی
تاسیس سازمان هواشناسی
تاسیس رصدخانه جدید
تاسیس فرهنگستان زبان
تاسیس موسسه استاندارد
تاسیس انجمن موسیقی
تاسیس رادیولژی
تاسیس نقشه برداری و بسیاری خدمات دیگر. و همچنین تالیفات زیادی در زمینه های علمی، فرهنگی، فیزیک و زبان داشته است.
پروفسور حسابی نابغه ای کم نظیر بود که عمرش در راه خدمات به ایران و جهان گذشت.

و سرانجام در ۹۰ سالگی در بیمارستان دانشگاه ژنو به هنگام معالجات قلبی، دارفانی را وداع گفت و بنا به خواسته خودش، در آرامگاه خانوادگی در شهر دانشگاهی تفرش به خاک سپرده شد.

ارسال یک پاسخ

آدرس ایمیل شما منتشر نخواهد شد.