ویرجینیا وولف

ویرجینیا وولف

ویرجینیا وولف در بیست و پنج ژانویه۱۸۸۲ از پدری نویسنده و منتقد و مادری مدل در لندن بدنیا آمد. پدر و مادرش هر دو قبلا ازدواج کرده بودند و فرزندانی از ازدواج های قبلی خود داشتند در نتیجه ویرجینیا در یک خانواده بزرگ رشد کرد.

در کودکی کتابخانه پدرش این فرصت را برای او فراهم آورد تا با آثار نویسندگان معروف چون جمیز جویس، مارسل پروست و.. آشنا شود.

اما وقتی ویرجینیا سیزده ساله شد، مادرش به طور ناگهانی درگذشت و پس از آن خواهر ناتنی اش که به او نزدیک بود، این دو واقعه تراژیک پشت هم اولین حمله عصبی او را رقم زدند.

ویرجینیا وولف از اختلال دو قطبی رنج می برد، بیماری که تا پایان عمرش باعث حملات عصبی متعدد و همچنین مرگش شد.

با وجود مشکلات روانی ویرجینیا توانست تحصیلات خود را در بین سال های ۱۸۹۷ تا ۱۹۰۱ در کالج سلطنتی زنان لندن در رشته های زبان یونانی، لاتین و تاریخ بگذراند.

او در آنجا با افکار زنان پیشگام که برای برقراری حقوق برابر با مردان تلاش می کردند آشنا شد.
در سال ۱۹۰۰ وولف اولین تلاش های خود را برای نوشتن آغاز کرد اما متاسفانه با مرگ پدرش وضع روحی اوباز نامساعد شد.

اما به کمک خواهر و برادرش به حالت عادی بازگشت و به همراه آنها در جلسات ادبی دوستانه ای شرکت کرد که در آن ظاهر و موقعیت اجتماعی افراد مهم نبود بلکه قدرت تفکر و اندیشه های نو افراد کافی بود که بتوانند در این جلسات حضور یابند.

خود وولف در جایی گفته :”زن اگر می خواهد داستان نویسی کند، باید حتما پول و اتاقی از خود داشته باشد “این پول و اتاق برای وولف از ارثه های که از پدر، برادر و عمه اش به او رسیده بود تامین شد.

او در سال ۱۹۱۲ با لئونارد وولف دوست برادرش ازدواج کرد و با کمک او انتشارات هوکارت را بنیان نهادند که کارش انتشار نوشته های نویسندگان مستعد و ناشناس بود.

در بین دو جنگ جهانی او یکی از مشهورترین چهره های ادبی در محافل لندن به شمار می آمد و یکی از ا عضای مهم انجمن روشنفکری بلومزیری بود.

با آغاز جنگ دوم جهانی با مشاهده وقایع جنگ و همچنین درگذشت تعدادی از دوستانش او بار دیگر دچار مشکلات روحی شد و این بار به طور کلی انگیزه زندگی کردن را از دست داد و پس از اتمام آخرین رمان خود یعنی “بین دو پرده نمایش “در تاریخ بیست و هشتم مارس سال ۱۹۴۱ جیب های خود را پر از سنگ می کند و خودش را در رودخانه اوز غرق می کند تا این چنین روح خسته و حساسش برای همیشه آرام گیرد.

سبک نگارش او بر پایه بیان واقعیت های درونی انسان است که با دیدگاه های فمینستیش درآمیخته و معمولا به صورت یک رمان تجربی عرضه می شد.

برخی از آثار

سفر به درون ۱۹۱۵
شب و روز ۱۹۱۹
خانم دالووی ۱۹۲۵
به سوی فانوس دریایی ۱۹۲۷
امواج ۱۹۳۱
فلاش ۱۹۳۳
سال ها ۱۹۳۷
بین دو پرده نمایش ۱۹۴۱

برخی از آثار غیر داستانی

اتاقی از آن خود ۱۹۲۹
سه گینی ۱۹۳۸

متن از لیلا دلارستاقی