دکتر مهدی بیانی

دکتر مهدی بیانی

نخستین رئیس کتابخانه‌ ملی ایران، کارشناس نسخه‌های خطی، نویسنده، پژوهشگر و استاد دانشگاه تهران بود.
مهدی بیانی در سال ۱۲۸۵ در همدان متولد شد. در دوسالگی به همراه خانواده در تهران ساکن گردید. دوره‌ی متوسطه‌ی تحصیل را در دارالفنون به پایان رساند و دانشنامه‌ی لیسانس علوم ادبی و فلسفی را در دانشسرای عالی گرفت. در سال ۱۳۲۴ نیز دوره‌ی دکتری زبان و ادبیات فارسی را در دانشگاه تهران با موفقیت پشت سر گذاشت.
دکتر مهدی بیانی در سال ۱۳۱۳ به مدیریت کتابخانه‌ی عمومی معارف منصوب شد. او در این مقام به گردآوری کتاب‌ها از کتابخانه‌ی سلطنتی و کتابخانه‌ی معارف برای بنیان‌گذاری کتابخانه‌ی ملی ایران پرداخت و پس از تأسیس کتابخانه‌ی ملی ایران در سال ۱۳۱۶، ریاست آن را به عهده گرفت.
دکتر بیانی به سبب تبحّر در شناخت انواع خطوط و نسخه‌‌ها، به عنوان کارشناس نسخه‌های خطی و چاپی، با کتابخانه‌های ملی و مجلس شورا و کتابخانه‌ی مرکزی دانشگاه تهران همکاری می‌کرد. کتاب «احوال و آثار خوشنویسان» را که وی در ۴ مجلد منتشر کرد، از آثار پژوهشی ارزشمند در زمینه‌ی زندگی‌نامه و معرفی خوشنویسان می‌دانند.
دکتر مهدی بیانی در ۱۷ بهمن ۱۳۴۶، در ۶۱سالگی شمع وجودش خاموش گشت.