این پایان، آغازی است دوباره

"مهدی آذریزدی"، چه نام آشنایی است. این نام شما را به یاد چه چیزی می‌اندازد؟

درست است به یاد قصه‌های خوب برای بچه‌های خوب، قصه‌های تازه از کتاب‌های کهن، مثنوی برای بچه‌ها، گربه ناقلا و خیلی از کتاب‌ها و قصه‌هایی که برای بچه‌های این سرزمین نوشته شده‌ است.

“18 تیرماه”، این تاریخ شما را یاد چه مناسبتی می‌اندازد؟ تولد، عید، جنگ، جشن، چه روزی؟ شاید بگویید مناسبت خاصی نیست و فقط یک روز است در تقویم. ولی واقعا 18 تیرماه چه اتفاقی رخ‌داده و چه روزی است؟ تقویم را می‌گشایم و 18 تیر را در آن جستجو می‌کنم. در تقویم جلوی 18 تیرماه نوشته شده‌ است: “روز ادبیات کودک و نوجوان”

چه روز بامسمایی. چرا تا به حال به این روز دقت نکرده بودم؟ چرا اصلا نمی‌دانستم که این روز مصادف است با روز ادبیات کودک و نوجوان؟

18 تیرماه روزی است که مهدی آذریزدی نویسنده بزرگ کودک و نوجوان در سال 88 دار فانی را وداع گفت و این روز به عنوان روز ادبیات کودک و نوجوان نام‌گذاری شده ‌است. ولی چرا روز پایان زندگی مهدی آذریزدی؟ شاید یکی از دلایلش این باشد که این پایان، آغازی است دوباره. باید آذریزدی‌ها را برای آینده پرورش ‌داد. باید آذریزدی‌ها خلق شوند تا این روز زنده بماند ولی بی‌توجهی به این روز یعنی بی‌توجهی به آیندگان، یعنی بی‌توجهی به ادبیات، به کودکان و بزرگان این مرز و بوم.

نام‌گذاری روزها شاید نمادی باشد برای زنده‌کردن خاطرات و واقعیات مهم زندگی و تلنگری باشد برای بیدار شدن. کودکان را دریابیم که اگر نسبت به ادبیات کودکان بی‌توجه باشیم رفته‌رفته ادبیات دیگری جای آن را می‌گیرد، ادبیاتی که اصالت ندارد.

فرهنگ از طریق ادبیات منتقل می‌شود و اگر الان در کودکی کودکانمان به ادبیات آن‌ها اهمیت ندهیم، در بزرگسالی آن‌ها متوجه بی‌فرهنگی می‌شویم که دیگر دیر شده ‌است.

نویسندگان گذشته تلاش‌های بزرگی برای کودکان کرده‌اند و کودکان را با شعرها و داستان‌های زیبا پرورش داده‌اند. قصه‌ها و لالایی‌هایی که مادران امروز برای کودکانشان می‌خوانند، حاصل تلاش گذشتگان است، ولی آیا کودکان امروز هم می‌توانند فرهنگ را با قصه‌ها و لالایی‌هایشان به کودک آینده منتقل کنند؟

شاید روز ادبیات کودک و نوجوان عده‌ای را به یاد داستان و شعرهای کودکانه و سبک نوشته‌های ساده بیاندازد ولی ادبیات کودک فراتر از سادگی در داستان‌ها و اشعار است، ادبیات کودک است که فرهنگ را با خود حمل می‌کند.

تا به حال به قصه‌ها و نمایش‌های کودکان توجه نموده‌اید؟ روزی شاهد اجرای نمایش کودکی همراه با عروسک‌هایش بودم. کودک برای نمایش، عروسک‌هایش را نام‌گذاری کرده بود و نام‌هایی که برای آن‌ها به‌کار برده بود عبارت بودند از: فیلیکس، آلیس، پتی، کتی و …

این نام‌گذاری‌ها از کجا نشأت گرفته؟ تا به حال به کتاب داستان‌ها و نویسنده‌هایشان دقت کرده‌اید؟ بیشتر کتاب‌های پرفروش و کتاب‌هایی که ما برای کودکانمان می‌خوانیم، نویسندگان خارجی نوشته‌اند.

آن کودک با نمایشش و هزاران کودک دیگر با قصه‌ها و رفتارهایشان به ما می‌فهمانند که قصه‌ها چه تاثیری در زندگی آن‌ها، در انتخاب نام‌ها، مدل لباس‌ها، ترکیب رنگ‌ها‌ و القای مفاهیم اصلی زندگی دارند. اینگونه می‌شود که فرهنگ بیگانه در کشور رخنه می‌کند و فرهنگ و اصالت کشورمان به یغما می‌رود. پس بیایید آذریزدیها را زنده کنیم و فرهنگ خود را در روح کودکانمان القا کنیم.

 

 

سعیده سلطانی ‌طالع

کارشناسی ارشد علم اطلاعات و دانش‌شناسی، گرایش مدیریت اطلاعات، دانشگاه قم

Saeede.tale.2411@gmail.com

 

مطالب مرتبط