ابوسعید سجزی

ابوسعید احمدبن محمدبن عبدالحلیل سجزی از سیستان، از جمله مشاهیر، ریاضیدانان و منجمان معروف قرن چهارم هجری بوده است. بیشتر اوقات عمر خود را در شیراز گذراند و تاریخ تقریبی دوره زندگی اش، بنا به تحقیق سوتر، بین ۳۴۰ تا ۴۱۵ ق بوده است.
معاصران و نظردهندگان درباره کارهای ابوسعید سجزی ابوسعید با ابوریحان بیرونی معاصر بود و در دوره عضدالدوله دیلمی بسیاری از تألیفات خود را به نام این امیر آل بویه نوشته است. برخی از آثار خود را هم به سید امیر ابوجعفر احمد بن محمد، از امیران بلخ تقدیم کرد. بیرونی بارها در آثار خود از سجزی نام برده و راه حل هایی از مسئله های هندسه را از وی نقل کرده است. بیرونی در کتاب «استیعاب الوجوه الممكن في صنع الاسطرلاب» نوشته است: از ابوسعید سجزی اسطرلابی از نوع واحد و بسیط دیدم که از شمالی و جنوبی مرکب نبود و آن را اسطرلاب زورقی مینامید. او را به جهت اختراع این اسطرلاب تحسین بسیار کردم.»

مطالب مرتبط