خلاصه نظریه‌های روان‌درمانی پروچسکا

دانلود فایل

نظریه های روان درمانی
پروچاسکا و نور کراس
تهیه و تنظیم: محمدحسین گنجعلی
فصل اول
تعریف و مقایسه نظریه های روان درمانی
ساختاریکپارچه نگر
در حوزه روان درمانی
طی ۳۰ سال گذشته ماشاهد تورم عنان گسیخته ی درمان هائی بوده ایم که اسامی گوناگونی را به خود اختصاص داده اند. در سال ۱۹۵۹ هارپر( Harper ) ۳۶ نظام روان درمانی مجزا را شناسائی کرد. در سال ۱۹۷۶، پارلف (Parloff ) ۱۳۰ درمان را در بازار روان درمانی ( جنگل روان درمانی ) مشخص کرد. در سال ۱۹۷۹ مجله تایم بیش از ۲۰۰ درمان را گزارش کرد.برآوردهای جدید این تعداد را بیش از ۴۰۰ درمان گزارش کرده اند.هر نظامی ادعا می کند کهاثربخشی متفاوتی دارد و از قابلیت کاربرد منحصر به فردی برخوردار است بانیان نظام ها، به رغم فقدان پژوهش نتیجه ای کنترل شده، از ۸۰ تا ۱۰۰٪ موفقیت خبر می دهند. یکپارچه نگری، روند کلی روان درمانی معاصر را نشان می دهد پژوهش همواره نشان می دهد که یکپارچه نگری التفاط گرائی، رایج ترین گرایش در بین متخصصان بهداشت روانی است.
تعریف روان درمانی
روان درمانی را می توان برحسب گرایش نظری فرد، به صورت قانع سازی میان فردی، آموزش روانی، اجتماعی، ایجاد تغییر در خویشتن براساس هدایت حرفه ای، تکنولوژی رفتاری، شکلی از بازپروری، کسب رابطه، شکل جدیدی از آئین شمنی، مراقبت از سلامتی، وغیره در نظر گرفت.
از دیدگاه یکپارچه نگر
اقتصاد نور کراس ۱۹۸۷ تعریف قابل قبول روان درمانی از چند ویژگی ضروری برخوردار است.
اولا : این تعریف باید پدیده های بالینی را به شیوه نسبتا عینی و عملیاتی کند.
ادامه از دیدگاه یکپارچه نگر
ثانيا : این تعریف باید از لحاظ نظری و از نظر معنائی بیطرف باشد.
ثالثا : روان درمان گران دارای گرایش های گوناگون در مورد آن اتفاق نظر داشته و آنرا تأئید کنند.
رابعا : این تعریف باید بدون قربانی کردن یکپارچگی و رویکرد خاص، بانظریه ها به طور برابر برخورد کند تعريف نور کراس (۱۹۹۰) از روان درمانی