ویرجینیا وولف

ویرجینیا وولف

ویرجینیا وولف در بیست و پنج ژانویه1882 از پدری نویسنده و منتقد و مادری مدل در لندن بدنیا آمد. پدر و مادرش هر دو قبلا ازدواج کرده بودند و فرزندانی از ازدواج های قبلی خود داشتند در نتیجه ویرجینیا در یک خانواده بزرگ رشد کرد.

در کودکی کتابخانه پدرش این فرصت را برای او فراهم آورد تا با آثار نویسندگان معروف چون جمیز جویس، مارسل پروست و.. آشنا شود.

اما وقتی ویرجینیا سیزده ساله شد، مادرش به طور ناگهانی درگذشت و پس از آن خواهر ناتنی اش که به او نزدیک بود، این دو واقعه تراژیک پشت هم اولین حمله عصبی او را رقم زدند.

ویرجینیا وولف از اختلال دو قطبی رنج می برد، بیماری که تا پایان عمرش باعث حملات عصبی متعدد و همچنین مرگش شد.

با وجود مشکلات روانی ویرجینیا توانست تحصیلات خود را در بین سال های 1897 تا 1901 در کالج سلطنتی زنان لندن در رشته های زبان یونانی، لاتین و تاریخ بگذراند.

او در آنجا با افکار زنان پیشگام که برای برقراری حقوق برابر با مردان تلاش می کردند آشنا شد.
در سال 1900 وولف اولین تلاش های خود را برای نوشتن آغاز کرد اما متاسفانه با مرگ پدرش وضع روحی اوباز نامساعد شد.

اما به کمک خواهر و برادرش به حالت عادی بازگشت و به همراه آنها در جلسات ادبی دوستانه ای شرکت کرد که در آن ظاهر و موقعیت اجتماعی افراد مهم نبود بلکه قدرت تفکر و اندیشه های نو افراد کافی بود که بتوانند در این جلسات حضور یابند.

خود وولف در جایی گفته :”زن اگر می خواهد داستان نویسی کند، باید حتما پول و اتاقی از خود داشته باشد “این پول و اتاق برای وولف از ارثه های که از پدر، برادر و عمه اش به او رسیده بود تامین شد.

او در سال 1912 با لئونارد وولف دوست برادرش ازدواج کرد و با کمک او انتشارات هوکارت را بنیان نهادند که کارش انتشار نوشته های نویسندگان مستعد و ناشناس بود.

در بین دو جنگ جهانی او یکی از مشهورترین چهره های ادبی در محافل لندن به شمار می آمد و یکی از ا عضای مهم انجمن روشنفکری بلومزیری بود.

با آغاز جنگ دوم جهانی با مشاهده وقایع جنگ و همچنین درگذشت تعدادی از دوستانش او بار دیگر دچار مشکلات روحی شد و این بار به طور کلی انگیزه زندگی کردن را از دست داد و پس از اتمام آخرین رمان خود یعنی “بین دو پرده نمایش “در تاریخ بیست و هشتم مارس سال 1941 جیب های خود را پر از سنگ می کند و خودش را در رودخانه اوز غرق می کند تا این چنین روح خسته و حساسش برای همیشه آرام گیرد.

سبک نگارش او بر پایه بیان واقعیت های درونی انسان است که با دیدگاه های فمینستیش درآمیخته و معمولا به صورت یک رمان تجربی عرضه می شد.

برخی از آثار

سفر به درون 1915
شب و روز 1919
خانم دالووی 1925
به سوی فانوس دریایی 1927
امواج 1931
فلاش 1933
سال ها 1937
بین دو پرده نمایش 1941

برخی از آثار غیر داستانی

اتاقی از آن خود 1929
سه گینی 1938

متن از لیلا دلارستاقی