مجارها؛ مردمي با ريشه های خزری

مجارستان به مساحت ۹۳۰۳۰ كيلومتر مربع، كشوري است در اروپاي شرقي و از معدود كشورهاي اروپايي است كه با درياهاي آزاد جهان احاطه نشده است. اين سرزمين از شمال با اسلواكي، شمال شرقي با اوكراين، از شرق و جنوب شرقي با روماني، از جنوب با جمهوري يوگسلاوي و ترادي و از غرب با اسلوني و اتريش همسايه است. اين كشور سرزمين رودهاي پرآب و زيباست.دانوب، تيسا، دراوا، رابا و كوروش از مهمترين رودهاي اين كشور به شمار مي آيند.
تاريخ
مجارستان در نخستين سده هاي ميلادي بخشي از امپراتوري روم به شمار مي رفت.حاكمان اوليه اين سرزمين را اسلاوها تشكيل مي دادند، اما بعد از شكست از امپراتوري مقدس روم از حكومت كنار رفتند، در قرون ۱۷ و ۱۸ امپراتوري عثماني و اتريش مشتركاً زمام آن را در دست گرفتند اما در سال ۱۶۸۶ از تصرف تركان عثماني خارج شد و سرانجام در سال ۱۷۳۹ به اتريش سپرده شد.
در سال ۱۸۴۹ و پس از كشمكش هاي ميان اتريش و انقلابيون به رهبري فرانسوا ژوزف، جمهوري مستقل مجار تشكيل شد. از سال ۱۸۴۹ تا ۱۹۱۹ استقلال مجارستان با فراز و نشيب هاي فراواني روبه رو شد، تا اينكه در سال ۱۹۱۹ و به علت بي ثباتي اين كشور كمونيست ها به رهبري بلاتون زمام حكومت را در دست گرفتند.
فرهنگ و مردم
مجارها، اقوام و نژاد اصيل مردم، در حدود هزار و صد سال پيش از منطقه دريايي خزر و درياي سياه به منطقه مجارستان معاصر رسيدند.
مجارستان سرزمين رودهاي دوقولو بودا (Buda) و پست(Pest) و داراي دشت هاي وسيعي است كه تا مرزهاي اوكراين ادامه دارند.اين كشور ميراث دار امپراتوري
اتريش- مجار بوده و همواره به عنوان پلي ميان بسياري از كشورهاي اروپايي مطرح شده و تاثيري ويژه بر فرهنگ هاي همجوار خود داشته است. مجارها نزديك به ۹۴ درصد از كل جمعيت ساكن را تشكيل مي دهند.۳ درصد از مابقي جمعيت متعلق به كولي ها (Rama) است.
اما همين اقليت داراي سبك خاصي از موسيقي محلي است كه شهرتي جهاني را به وجود آورده است.اين موسيقي تركيبي از نواهاي هنري با ملودي هاي يوناني، عربي، ايواني، تركي، اسلاوي، رومانيايي، آلماني، فرانسوي، اسپانيايي، سلستي و در يك كلام برآيندي از موسيقي شرق و غرب است.
در حدود ۵۵ درصد از جمعيت اين كشور مسيحي، كاتوليك و در حدود ۲۰ درصد پروتستان هستند.نكته قابل ملاحظه در مورد مجارستان را مي توان به ساكنان منطقه شمال غربي آن نسبت داد ؛ مردمي كه در منطقه اي به نام «ياس» زندگي كرده و خود را ايراني الاصل ناميده و يزد را خواهر خوانده شهر خود مي دانند.
زبان مجاري برخلاف ساير زبان هاي اروپايي كه منشا هند و اروپايي دارند، ريشه اي فينو – يوگريك (Vegric- Fino) دارد. در حدود ۱۵ ميليون نفر در دنيا به اين زبان صحبت مي كنند كه سهم مجارستان تنها ۱۰ ميليون نفر است مابقي در ۷ كشور ديگر دنيا مخصوصاً در روماني قرار دارند.
بازهم مي توان نام ايران را در نخستين سطح وام واژه هاي زبان و فرهنگ مجار ديد، آنجايي كه اكثر لغات زبان مجاري ريشه اي ايراني به خود گرفته است.همچون «ساز» كه در فارسي «صد» و «ارز» كه در فارسي «هزار» خوانده مي شود.
بوداپست
شهر بوداپست ششمين شهر بزرگ اتحاديه اروپا با قدمتي ۳ هزار ساله و با جمعيتي حدود ۲ ميليون نفر قلب اروپاي شرقي محسوب مي شود.اين شهر در سال ۸۷ ميلادي پايگاه مهم سوق الجيشي ارتش رم به شمار مي رفت.
بوداپست از دو شهر مجزا، بودا و پست تشكيل شده كه در سال ،۱۳۶۱ شهر بودا پايتخت مجارستان شد و در نهايت در سال ۱۸۶۱ با ادغام اين سه شهر نام «بوداپست»، تنها و آخرين نام اين شهر قرار گرفت.
ديدني هاي بوداپست
كاخ سلطنتي يابوداواري پالوتا: اين كاخ عظيم در سال ۱۲۱۴ بنا شد و محل اقامت پادشاه بلادي چهارم بود.اين مجموعه عظيم به سرقت مجزا تفكيك شده است:
موزه تاريخ بوداپست،موزه لودويك و موزه ملي مجارستان.
ساير بناهاي ديدني بوداپست عبارتند از:
كليساي ماتياس، خط متروي بوداپست، ميدان هوشوك تده و ساختمان پارلمان. كشور سرسبز و تاريخي مجارستان برخلاف وسعت كم خود، قدمتي طولاني را با خود همراه دارد. سادگي و بكر بودن مناظر طبيعي، غذاهاي لذيذ مجاري و مهمتر از همه مردمي خونگرم و مهماندوست سبب شده تا سالانه هزاران نفر به اين كشور سفر كنند و پس از بازگشت در حسرت مناطق سفر نكرده بمانند.اين كشور به رغم قرار گرفتن در قلب اروپا، ريشه اي ايواني را همراه خود دارد.

روزنامه ايران، شماره 3896 به تاريخ 18/1/87، صفحه 13 (گردشگري)

مطالب مرتبط