چالشهاي توسعه پايدار از منظر اكوتوريسم

دانلود فایل

نویسنده: شمس السادات زاهدی
گروه مديريت دانشگاه علامه طباطبايي

چکیده:
توسعه پايدار فرايندي است كه طي آن مردم يك كشور نيازهاي خود را بر مي آورند و زندگي خود را ارتقا مي بخشند. بدون اينكه از منابعي كه به نسلهاي آينده تعلق دارد مصرف كنند. بنابراين توسعه را زماني پايدار مي خوانيم كه مخرب نباشد و امكان حفظ منابع، اعم از آب، خاك، منابع ژنتيكي، گياهي و جانوري را براي آيندگان فراهم آورد. در توسعه پايدار، اصل اين است كه منابع طبيعي پايه به گونه اي محافظت شوند كه نسلهاي آينده دست كم بتوانند به اندازه نسل كنوني توليد و مصرف كنند. انواع توريسم را با توجه به عملكرد توريستهاي مي توان به پايدار و ناپايدار تقسيم كرد. از ميان انواع توريسم، اكوتوريسم از ساير انواع، با توسعه پايدار همخواني و سازگاري بيشتري دارد. اكوتوريسم پايدار توريسمي است كه از نظر اكولوژيكي پايدار باشد. يعني به نيازهاي فعلي اكوتوريستها پاسخ دهد و به حفظ و بسط فرصتهاي اكوتوريستي براي آينده بپردازد و به جاي صدمه زدن به اكولوژي، در جهت پايدراي آن تلاش ورزد. در اكوتوريسم پايدار، انگيزه اصلي مسافرت به طبيعت، ديدار از جذابيتهاي طبيعي يك منطقه است و اكوتوريست پس از مشاهده جذابيتها، بدون اينكه خللي در آن وارد آورد و به تخريب آنها بپردازد، محل را ترك كرده، امكان استفاده را براي ديگر علاقه مندان باقي مي گذارد. به اين ترتيب، در عين حال كه از فرهنگ، سوابق تاريخي و نمودهاي طبيعي منطقه، شناخت حاصل ميكند، شذن و جايگاه اكوسيستم را حفظ و در ضمن، فرصتهاي اقتصادي و درآمدزايي را براي مردم محلي ايجاد مي كند. واقعيتهاي موجود حاكي از آن است كه متأسفانه تحت عنوان اكوتوريسم، خسارات جبران ناپذيري بر منابع طبيعي وارد آمده است. در اين نوشتار، ضمن ارائه مدلي براي اكوتوريسم پايدار و اشاره به مصاديقي از رفتار خصمانة بشر با طبيعت، نسبت به ارائه پيشنهادهاي اقدام مي شود كه اميد است با به كار بستن آنها، روند تخريبي فعلي متوقف گردد و در حفظ جذابيتهاي جغرافيايي و پديده هاي زيست محيطي كه سرمايه هاي تجديد ناپذير بشريت هستند تلاش شود و از اين منابع ارزشمند كه براي بقاي امروز و فرداي بشر نقش حياتي دارند محافظت به عمل آيد.