یونس شکرخواه

دکتر یونس شکرخواه

دکتر شکرخواه از متخصصان حوزه دانش ارتباطات و از مترجمان این رشته به زبان فارسی است.

زندگی
یونس شکرخواه، ۲ تیر سال ۱۳۳۶ در مشهد به دنیا آمد. تحصیلات دانشگاهی خود را در کارشناسی مترجمی زبان انگلیسی، کارشناسی ارشد ارتباطات و دکترای علوم ارتباطات به پایان رسانید. پایان‌نامه دکترای وی کتابی با عنوان «روزنامه‌نگاری سنتی و روزنامه‌نگاری سایبر» بود که در آن به بررسی نگرش صاحبان نظر درباره آثار فناوری‌های نوین ارتباطی بر آزادی بیان پرداخت و در آن با ۱۰ نفر از استادان برجسته ارتباطات جهان نیز گفت و گو کرد.
فعالیت‏ حرفه‌‌ای روزنامه‌نگاری خود را از سال ۱۳۶۰ با ترجمه مقاله‌ای برای روزنامه اطلاعات آغاز کرد. 
در کارنامه وی، دبیری بخش بین‌الملل و عضویت در شورای تیتر کیهان(۱۳۷۷-۱۳۶۱)، عضویت در شورای علمی فصلنامه رسانه، ماهنامه تخصصی صنعت چاپ و فصلنامه پژوهش‌های ارتباطی، عضویت در شورای سردبیری کتاب هفته، سردبیری جام جم آنلاین(۱۳۸۴-۱۳۸۱) و سردبیری همشهری آنلاین(از سال ۱۳۸۵) به چشم می‌خورد.
همچنین او بیش از یک دهه در دانشکده ارتباطات دانشگاه علامه طباطبائی ایران و در مرکز مطالعات و تحقیقات رسانه‌ها [دفترمطالعات و توسعه رسانه‌ها] تدریس کرده و در حال حاضر عضو هیات علمی دانشکده مطالعات جهان در دانشگاه تهران است. او کلاس‌های خود را علاوه بر دانشکده در فضای مجازی در وبلاگ آموزشی خود به نام دات دنبال می‌کند.
کمیته علمی‌ همایش روابط عمومی الکترونیک، در سال ۱۳۸۶ به‌اتفاق آرا، تقدیر از شکرخواه را به‌عنوان استاد پیشگام روابط عمومی ‌الکترونیکی به تصویب رساند و طی مراسمی از او تقدیر کرد. در همان همایش، تمبر روابط عمومی ‌الکترونیک با تصویر شکرخواه و مجموعه مقالات منتخب وی درباره روابط عمومی در کتاب انفجار بزرگ خاموش چاپ شد.
شکرخواه در سال ۱۳۸۷به ریاست موسسه مطالعات آمریکای شمالی و اروپا دانشگاه تهران منصوب شد.
شکرخواه همچنین عضو هیات مؤسس و عضو هیات رئیسه انجمن ایرانی مطالعات جامعه اطلاعاتی، عضو گروه چندرسانه‌ای فرهنگستان هنر و عضو کمیسیون اطلاعات در کمیسیون ملی یونسکو در ایران است.

آثار

تالیف:
– واژه‌نامه پژوهش‌های‌ارتباطی، تهران: مرکز مطالعات‌و تحقیقات رسانه‌ها،۱۳۷۱ 
– خبر، تهران: مرکز گسترش آموزش رسانه‌ها، ‌۱۳۷۳(چاپ دهم۱۳۸۶) 
– تکنولوژی‌های ‌ارتباطی و جامعه‌اطلاعاتی، تهران: انوشه،‌ ۱۳۷۹ 
– مبانی خبرنویسی، تهران: وزارت فرهنگ و ارشاد اسلامی، ۱۳۸۰ 
– مجموعه مقالات خبرنویسی‌مدرن، تهران: توانیر، روابط عمومی و امور بین‌الملل، ۱۳۸۰ 
– واژه‌نامه ارتباطات، تهران: سروش،‌ ۱۳۸۱ (چاپ دوم ۱۳۸۲) 
– خبرنویسی مدرن، تهران:خجسته، ‌۱۳۸۱ (چاپ دوم ۱۳۸۴) 
– روزنامه‌نگاری سایبر: جامعه‌اطلاعاتی و آزادی بیان، تهران: ثانیه، ‌۱۳۸۴ 
– سبک‌های‌خبرنویسی، تهران: پژوهشکده ‌مطالعات ‌فرهنگی‌ وزارت‌علوم، ‌۱۳۸۵ 
– انفجار بزرگ خاموش، تهران: شرکت انتشارات ‌علمی و فرهنگی، ‌۱۳۸۶

ترجمه:
– جیمز وینکلر، عصر اقیانوس آرام، تهران: کیهان، ۱۳۶۵ 
– گلن جی بارکلی، ناسیونالیسم قرن‌بیستم، تهران:سفیر ۱۳۶۹ 
– لوری‌جی ویلسون و حمید مولانا، گذر از نوگرایی، تهران: مرکز مطالعات و تحقیقات رسانه‌ها،‌۱۳۷۱ 
– حمیدمولانا، جریان بین‌المللی اطلاعات، ‌تهران: مرکز مطالعات و تحقیقات رسانه‌ها،‌ ۱۳۷۱ 
– گلداستین جاشواس، آرنولدپی و جان فریمن، خیابان سه طرفه: کنش‌و واکنش استراتژیک در سیاست جهانی، تهران: وزارت فرهنگ و ارشاد اسلامی، ۱۳۷۲ 
– جان جیکس، شمال و جنوب، مترجمان یونس شکرخواه و احمد صدارتی، تهران: نی، ‌۱۳۶۵ (چاپ پنجم ۱۳۷۷) 
– سوزان دان، شیوه‌های مصاحبه در مطبوعات، مترجمان یونس شکرخواه، علی ‌کسمایی، تهران: روزنامه ایران،‌ ۱۳۸۱ 
– جان هربرت، روزنامه نگاری جهانی، مترجمان یونس شکرخواه، علی ‌کسمایی، تهران: روزنامه‌ایران،‌ ۱۳۸۳ 
– خوان پنه لوپیکوپی، سپید در اندلس، تهران: برگ، ۱۳۷۳ 
– هربرت شیلر، اطلاعات و اقتصاد بحران، تهران: آفتاب، ۱۳۷۵ 
– مالوری بلاکمن، اسم رمز،‌ تهران:آتش، ۱۳۷۷ 
– سارا آنگلس، ارتباطات، تهران: آتش، ۱۳۷۸

شکرخواه همچنین دارای تعداد زیادی مقاله در حوزه رسانه و فناوری ارتباطات و اطلاعات است.

منبع:
همشهری، زندگی نامه یونس شکرخواه