سبک جدید زندگی در آمریکا

در سال 1991 در آمریکا اعلام شد که 61 درصد از بزرگسالان و 13 درصد از کودکان و نوجوانان، دارای اضافه وزن هستند. فقط 3 درصد از مردم، برنامه تغذیه روزانه خود را با دستورالعملهای منشور غذایی فدرال تنظیم می ;کنند که شامل حبوبات، میوه ها، سبزیجات و فرآورده های لبنی و گوشت می شود. کمتر از یک سوم آنها، حداقل در 5 روز از هفته، 30 دقیقه فعالیت بدنی متوسط دارند و 40 درصد آنها در اوقات فراغت اصلاً فعالیت بدنی ندارند. تا اینکه در دسامبر 2001، جراحان برای پیشگیری از چاقی و کاهش وزن اضافی، همه ی مردم را به فعالیت بدنی دعوت کردند.

آمریکایی ها روز به روز چاقتر می شوند. فقر حرکتی و تغذیه نامناسب، سبک جدید زندگی در آمریکاست که نتیجه ی نشستن در برابر تلویزیون، کامپیوتر و بازیهای ویدیویی می باشد. در آمریکا، دامنه پوشش تلویزیون بیشتر از تمام رسانه ها است. در ایالات متحده با 281 میلیون نفر جمعیت، 219 میلیون دستگاه تلویزیون در خانه ها، 1500 ایستگاه خصوصی و 9000 کانال تلویزیونی وجود دارد. آمریکایی ها، وقت زیادی برای تماشای تلویزیون صرف می کنند و خوراکی های بی ارزش زیادی می خورند و تحرک بدنی اندکی دارند.
آمار کودکان و نوجوانان و بزرگسالان چاق و دارای وزن اضافی، واقعاً نگران کننده است. به گزارش دپارتمان بهداشت دولت آمریکا (HHS) 61 درصد بزرگسالان و 13 درصد کودکان و نوجوانان، دارای وزن اضافه هستند. از 1980 تاکنون، تعداد نوجوانانِ دارای اضافه وزن، 3 برابر شده است. نیمی از بزرگسالانی که اضافه وزن دارند، چاق هستند و این آمار در حال افزایش است. مقامات بهداشتی پیش بینی می کنند که در 5 سال آینده، از هر 10 نفر بزرگسال، 4 نفر چاق شوند.
اضافه وزن یعنی کسی که چربی اضافه دارد. آمار عمومی می گوید که در زنها 20 درصد چربی و در مردها 15 درصد چربی، یک امر طبیعی است. اما اگر زنی 30 درصد بدنش و یا مردی 25 درصد بدنش چربی باشد، اینها افراد چاق محسوب می شوند.
HHS می گوید که سالانه 300000 نفر به علت چاقی می میرند. عدم کنترل وزن موجب خطراتی همچون افزایش بیماریهای قلبی، فشار خون بالا، دیابت 2 (80 درصد افراد دیابتی، اضافه وزن دارند) افزایش خطر سرطان، مشکلات تنفسی، آرتروز، عوارض تناسلی، بیماریهای کیسه صفرا و … می شود. مسائل مربوط به وزن زیاد همچنین با افسردگی، فقر حرکتی و کاهش استقامت بدنی ارتباط مستقیم دارد.
در جولای 2002، HHS برنامه ای را به نام VERB جهت افزایش آگاهی در کودکان به راه انداخت. هدف از این برنامه، افزایش فعالیت فیزیکی و اصلاح رژیم غذایی کودکان بود. زیرا بچه های چاق به بزرگان چاق تبدیل می شوند. تبدیل کنندگان برنامه VERB در یک اطلاعیه رسمی، هدف خود را چنین اعلام می کنند: «یک مبارزه ملی و فرهنگی جهت افزایش فعالیت فیزیکی و اجتماعی و برای از بین بردن عوامل تهدیدکننده سلامتی و خطرناک برای سنین بین 13-9 سال که در اصطلاح تجاری و بازرگانی به نام گروه سنی Tweens شناخته می شود». WERB گروه سنی Tween را تشویق می کند که یکی از کارهایی که مناسب شخصیت و علایق آنها است، انتخاب کنند؛ مانند دویدن، نقاشی کردن، سرود خواندن، پریدن، اسکیت سواری؛ و این فعالیت را به سکوی پرتاب خود به سوی سلامتی و فعالیت بدنی منظم و همیشگی تبدیل کند.
یک چهارم کودکان آمریکایی، حداقل روزی چهار ساعت به تماشای تلویزیون می پردازند و فقط 27% آنها در رده سنی 12-9 سال، به فعالیت بدنی متوسط در 5 روز هفته می پردازند. سبک و رفتار زندگی نقش مهمی در چاقی کودکان و بزرگسالان دارد. هر چند که عوامل ژنتیکی را نمی توان نادیده گرفت، اما بسیاری از مشکلات سلامت افراد، با افزایش فعالیت بدنی و اصلاح رژیم غذایی، کاسته می شود. یکی از توصیه های مهم مقامات بهداشتی، کاهش «زمان صفحه ای» است. یکی از اهداف برنامه WERB کاهش زمانی است که به صورت نشسته، صرف تماشای تلویزیون می شود.
به طور متوسط، افراد 13-9 سال، روزی 5/4 ساعت در مقابل صفحه رسانه های تصویری می نشینند که اعم از تلویزیون، نوارهای ویدیویی یا DVD ، بازیهای ویدیویی کامپیوتر و اینترنت می باشد و تلویزیون رسانه ای است که از این میان، بیشترین وقت را _ یعنی 5/2 ساعت در روز_ به خود اختصاص داده است.
_ 26% از کودکان در آمریکا، هر روز 5/4 ساعت صرف تماشای تلویزیون می کنند.
_ 67% از کودکان آمریکایی، حداقل روزی 2 ساعت صرف تماشای تلویزیون می کنند.
_ تقریباً نصف خانواده ها (48%) با بچه های 13-9 ساله، هر چهار رسانه تلویزیون، VCR، بازیهای ویدیویی و کامپیوتر را در منزل دارند.
_ اتاق خواب کودکان در قرن 21، یک محیط چند رسانه ای است.
_ در اتاق خواب 57% از کودکان، تلویزیون، در 39% از آنها بازیهای ویدیویی، در 30% VCR ، در 20% از آنها کامپیوتر و در 11% امکان دسترسی به اینترنت وجود دارد.
آکادمی پزشکی اطفال، در فوریه 2001 اعلام کرد که کودکان و نوجوانان از آسیب پذیری خاصی در برابر پیامهای تلویزیون برخوردارند که در نحوه درک و رفتار آنها، آثار خود را نشان می دهد. خیلی از کودکان نمی توانند تفاوتی بین صفحه تلویزیون و واقعیت قائل شوند. تحقیقات نشان می دهد که تهدید سلامتی کودکان در دوران ابتدایی، تأثیر مستقیمی در مواردی از قبیل: رفتار پرخاشگرانه و خشونت آمیز، رفتار جنسی، انجام وظایف درسی و آکادمیک، تصویر ذهنی از خود، تغذیه، رژیم غذایی چاقی، الگوهای رفتاری و … دارد.
آکادمی پزشکی اطفال، والدین را به رعایت موارد ذیل توصیه می کند:
1. زمان صرف شده برای برنامه های تلویزیونی را به 1 الی 2 ساعت محدود کنید.
2. تلویزیون را از اتاق بچه ها خارج کنید.
3. بچه های کمتر از 2 سال را به تماشای تلویزیون تشویق و تحریک نکنید و در مقابل، سعی کنید که به فعالیتهای گروهی عادت کنند.
4. برنامه هایی را که بچه ها تماشا می کنند، دقیقاً کنترل کنید. بیشتر آنها باید غیر خشونتی، تربیتی و آگاهی دهنده باشند.
5. برنامه ها را همراه با بچه ها تماشا کنید و در مورد آنها بحث و گفت وگو انجام دهید.
6. برنامه های بحث انگیز را با موضوعاتی از قبیل ارزشهای خانوادگی، خشونت، مواد مخدر و مسائل جنسی انتخاب کنید.
7. از دستگاههای ضبط ویدیویی برای نمایش برنامه های مناسب و کیفی از قبیل برنامه های تربیتی برای کودکان استفاده کنید.
8. از برنامه های جامعی که با هدف آموزش رسانه ای در مدارس وجود دارد، حمایت کنید.
9. پیشنهاد سرگرمیهای جایگزین تلویزیون را با دقت و تدبیر لازم ارائه دهید، از قبیل مطالعه، ورزش، سرگرمی و …
تلویزیون در آمریکا یک زندگی سالم را توصیه نمی کند. پیامهای بازرگانی مستمراً به تبلیغ خرت و پرت و خوراکیهای آشغال می پردازد. علاوه بر آنکه فرآیند تماشای تلویزیون، یک فرآیند فعال نیست. رژیم غذایی که توأمان با تماشای تلویزیون ایجاد می شود، سرشار از مواد قندی، چربی و کالری است.
به نقل از Advertisinyase ، در سال 2001 هزینه پیامهای بازرگانی به 46 بیلیون دلار رسید و این واقعاً پول زیادی است. شرکت Anheuser 285 میلیون دلار، کوکاکولا 357 میلیون دلار، جنرال میل 510 میلیون دلار، مک دونالد 590 میلیون دلار، پپسی کولا 570 میلیون دلار و …
با این حجم وسیع پیامهای بازرگانی، بینندگان تلویزیون آماج 10 تا 20 هزار پیام بازرگانی در طول سال هستند. شرکتها این پولها را خرج می کنند، فقط برای این که بیشتر تولید کنند و بفروشند.
تحقیقات نشان می دهد که انتخاب نوع غذا، ارتباط مستقیمی با پیامهای بازرگانی دارد. علاوه بر این که حجم وسیعی از این پیامها مربوط به مواد غذایی کم ارزش می شود. مطالعه ای که در دانشگاه پوردیو صورت گرفته است، حاکی از ارتباط قوی بین انتخاب خوراکیها توسط کودکان با پیامهای بازرگانی است. تحقیق دیگری که دانشگاه ایالت لوسینیا انجام گرفت و به انجمن قلب آمریکا نیز فرستاده شد، بیانگر این نکته است که اکثر پیامهایی که در ساعات اوج تماشای تلویزیون کودکان پخش می شود، مربوط به خوراکیهای شیرین و نشاسته دار، غذاهای آماده و سریع و بسته ای می شود و نکته جالب اینجاست که این پیامها واقعاً این خوراکیها را تبلیغ نمی کنند بلکه پیامشان مربوط به سرگرمی و شاد بودن است.
مارلین ام ماست، پژوهشگر lsv در 14 آوریل 2002 در میزگرد علمی انجمن صلح قلب آمریکا و آسیا عنوان کرد: «تحقیقات ما نمی تواند هیچ ارتباطی بین پیامهای بازرگانی و سلامت کودکان و نوجوانان برقرار کند. یافته های ما حاکی از آن است که نوجوانان هر روز بیشتر از قبل به مصرف محصولات پیامهای بازرگانی گرایش می یابند که این موجب چاقی و کاهش فعالیت بدنی و افزایش مشکلات قلبی می شود».
اگرچه اکثر تحقیقات محدود به کودکان و نوجوانان شده است ولی بزرگسالان نیز از این قاعده مستثنا نیستند، اما مسأله کودکان یک نگرانی مهم است. خیلی از محصولات تجاری، فقط به خاطر کودکان ارائه و فروخته می شود و قند و چربی بیشترین درصد محتویات آنها را تشکیل می دهد که در بسته بندی های زیبا و فریبنده برای جلب نظر کودکان آماده، و ارائه می گردد. وقتی که چاقی به حدی می رسد که احساس خطر می کنیم، تازه متوجه می شویم که چه ارتباطی بین پیامهای بازرگانی و رژیم غذایی وجود داشته است. این واقعاً محل سؤال است که بازار وسیعی که محصولاتی مانند کوکاکولا، مک دونالد، پپسی و… پیدا کرده اند، به خاطر این است که این محصولات واقعاً خوب هستند و یا نتیجه بازاریابی مؤثر و موفق مدیران و صاحبان این شرکتها است؟
مواد تشکیل دهنده خرت و پرتها و خوراکی های آشغال چیستند؟ خرت و پرت به غذایی گفته می شود که ارزش غذایی اندکی دارد و یا خالی از کالری است. اگر در برچسب محتویات محصولی، دو مورد اول شکر و یا چربی و روغن باشد، این محصول خرت و پرت و آشغال محسوب می شود. شکر یا قند شامل موادی مثل: دکستروز، قند، فروکتوز، مالتوز، شیره قند با فروکتوز بالا، لاکتروز، گلوکز، مولاسیس، شیر و قند، مواد شیرین کننده و قند قهوه ای می شود.
در محتویات و مواد تشکیل دهنده یک محصول، مورد اول بیانگر این است که بیشترین ماده ی تشکیل دهنده محصول است. روغنهای چربی دار علایم خطرناکی هستند. بسیاری از خرت و پرتها دارای شیر و قند با فروکتوز بالا، چربی اشباع شده و روغن هیدروژنه- که از مضرترین مواد برای بدن می باشد- و نمک هستند.
مواد چربی و کلسترول، هر دو برای قلب مضر هستند و محدود کردن مصرف اینها از توصیه های مهم پزشکان است، اما مواظب باشید که اشتباه برداشت نشود که اگر در هر ماده غذایی، از این مواد به مقدار کم باشد، آن ماده قابل توصیه برای مصرف باشد. برای مثال محصول Trix را که توسط جنرال میل تولید می شود در نظر بگیرید: این محصول در هر وعده فقط 1 گرم چربی و یک دهم میلی گرم کلسترول دارد، اما دو ماده اول محتویات آنرا ببینید: آرد، شکر، شیر و قند، روغن سویای هیدروژنه، نشاسته ی تعدیل شده، آرد نشاسته، نمک، صمغ گوار، صمغ عربی و شیر و قند با فروکتوز بالا و این در حقیقت سر تا پا شکر است. علاوه بر این، خوراکی های آماده و بسته بندی شده که از طرف مک دونالد و دیگران آماده و عرضه می شود، بیش از حد لازم در روغنهای چربی دار سرخ می شوند. مقدار چربی موجود در همبرگر مک دونالد و خوراکی های مشابه در تاکوسالاد، فراتر از نیاز روزانه بدن است. اگر کسی در روز غیر از سالاد تاوبِل هیچ چیز دیگری نخورد، برایش کفایت می کند. غذاهای آماده و سریع دارای 1600 کالری هستند، چیزی که بیشتر از مقدار مصرفی در روز است. چنین خوراکی هایی، غذاهای چرب هستند که برای هاضمه نیز مضر می باشند.
تحقیقی که به انجمن قلب آمریکا در 9 مارس 2002 ارائه شد، بیانگر یک ارتباط قوی بین سه عامل چاقی، غذاهای آماده و سریع و تماشای تلویزیون است. مارک پر ییرا محقق بیمارستان کودکان بوستن می گوید: کسانی که حداقل در هفته 2 بار غذای آماده و سریع می خورند، 50 درصد بیشتر از سایرین در معرض خطر چاقی قرار دارند. چنین افرادی با خطر مضاعف مواجه هستند: وجود گلوکزهای غیرعادی و ناتوانی در تجزیه و هضم مواد قندی. پرییرا اضافه می کند که اگر این افراد، حداقل روزی 5/2 ساعت هم به تماشای تلویزیون بپردازند، با خطر مواجه خواهند بود. خطر چاقی و گلوکزهای غیرعادی. اما افرادی که غذای آماده را حداکثر هفته ای یک بار می خورند و بیشتر از 5/1 ساعت به تلویزیون وقت نمی دهند، با این خطرها مواجه نیستند.
ترکیب غذاهای آماده که به زعم ما چیز مهمی است، حاوی مقدار زیادی چربی اشباع شده و کربوهیدراتهای با کیفیت پایین و مقدار زیادی جوش شیرین در نان سفید که یک رژیم غذایی کاملاً مضر برای سلامتی است را تشکیل می دهند. وقتی که به تماشای تلویزیون می پردازید، از خوردن خرت و پرت و آت آشغال بپرهیزید. اگر چاره ای جز خوردن ندارید، مقداری سبزی تازه خرد شده را با سس بدون چربی میل نمایید. همچنین آب میوه ها نیز خیلی مفید هستند. نان گندم و بیسکویت ترد نیز آرام می سوزد و انرژی تولید می کند. پایگاه اینترنتی دپارتمان کشاورزی ایالات متحده به نام nutrition.yor منبع بزرگی از اطلاعات در این زمینه است. تقسیم غذاهای روزانه به گروه های غذایی مختلف و ایجاد وعده های غذایی مناسب، در ایجاد رژیم غذایی مفید، مؤثر می باشد. اندازه هر وعده غذا باید به اندازه بزرگی مشت شما باشد، حالا کمی بیشتر و یا کمتر نیز گفته شده است. بسیاری از کارکنان تغذیه، معتقد به هرم غذاها هستند که در آن مصرف نان و غلات به صورت حداکثری (قاعده هرم) و چربی و روغن به صورت حداقلی (رأس هرم) توصیه می شود.

منبع: www.turnoffyourtv.com

* ران کافمن: Ron Kaufman

منبع: ماهنامه سیاحت غرب 1384 شماره24
نویسنده : ران کافمن